ساختار پیچ های خودکشی

هر پیچ خودکار از سه قسمت تشکیل شده است: سر، میله و انتهای میله. هر پیچ خودکار چهار عنصر اصلی دارد: شکل سر، روش سفت کردن، نوع رزوه و فرم انتهایی.
1. شکل سر
شکل های مختلفی از سر وجود دارد. دارای سر گرد (سر نیمه گرد)، سر صاف گرد، فلنج سر گرد (با واشر)، فلنج سر گرد صاف (با واشر)، سر تابه، فلنج سر تابه (با واشر)، سر متقابل، سر نیمه فرو رفته، استوانه ای سر، سر استوانه ای کروی، سر شاخ، سر شش ضلعی، سر فلنج شش ضلعی، سر فلنج شش ضلعی (با واشر) و غیره.

2. روش پیچاندن
منظور از روش تاب دادن به روش پیچاندن سر پیچ هنگام نصب و سفت کردن آن است. دو روش اساسی وجود دارد: پیچش خارجی و پیچش داخلی. به طور کلی، سفت کردن خارجی امکان گشتاور بیشتری را نسبت به هر نوع سفت کردن داخلی (شیار داخلی) می دهد. آچار خارجی: شش ضلعی، صفحه فلنج شش ضلعی، فلنج شش ضلعی، شکل گل شش ضلعی و غیره؛ آچار داخلی: شیار مستقیم، شیار متقاطع نوع H، شیار متقاطع نوع Z، شیار متقاطع نوع F، شیار مربع، شیار کامپوزیت، اسپلین داخلی، شکل گل شش ضلعی داخلی، مثلث داخلی، شش ضلعی داخلی، زاویه 12 داخلی، شیار کلاچ ، شیار شش تیغه، شیار متقاطع با گشتاور بالا و غیره.

3. نوع نخ
نخ‌ها انواع مختلفی دارند، از جمله نخ‌های خودکار (نخ عریض)، نخ‌های ماشینی (نخ معمولی)، نخ‌های ناخن دیوار خشک، نخ‌های ناخن تخته فیبر و سایر نخ‌های خاص. علاوه بر این، رزوه‌ها را می‌توان به رزوه‌های تک سرب (تک سر)، دو سرب (دو سر)، چند سرب (چند سر) و رزوه‌های دو سر بلند و کم تقسیم کرد.

4. فرم پایان
به طور عمده دو نوع شکل انتهایی وجود دارد: انتهای مخروطی و انتهای صاف. اما با توجه به نیاز استفاده، شیارها، بریدگی ها یا قطعاتی شبیه به شکل مته با عملکرد برش را می توان در انتهای پیچ به صورت جزئی ماشین کاری کرد. در برخی استانداردها، اشکال مختلفی از انتهای مخروطی یا صاف مانند انتهای گرد وجود دارد.